Historia medycyny

Wiele można by napisać na temat historii medycyny. Prawdopodobnie poparte w faktach będzie stwierdzenie, że sięga ona początków ludzkości. Wiadomo oczywiście, że praktyki ludów pierwotnych nie miały wiele wspólnego z dzisiejszym pojmowaniem tego terminu. Tak naprawdę jednak, leczenie mające porządne naukowe zaplecze, pojawiło się dopiero około 200 lat temu.

medycyna prymitywna

Działania związane z medycyną prymitywną zróżnicowane były w zależności od konkretnego ludu/plemienia, jak również położenia geograficznego. W stosowanych praktykach można jednak znaleźć wiele cech wspólnych. Tak naprawdę, niektóre plemiona afrykańskie po dziś dzień korzystają z pomocy szamanów. Ich praktyki pozwoliły na lepsze zrozumienie zwyczajów prehistorycznych.
Generalnie, ludy pierwotne dzieliły choroby na dwa rodzaje ze względu na przyczynę występowania. Były to zwykłe dolegliwości związane z codziennym funkcjonowaniem, takie jak rany czy złamania, a także schorzenia, w przypadku których dopatrywano się ingerencji duchów, działania czarów, uroków, czy jakichkolwiek innych złych mocy. W zależności od ludu/plemienia różny był stosunek do chorych. Mogli być otaczani opieką, a nawet czcią, ale również pogardą, która czasem kończyła się zabijaniem osób starszych czy kalekich.

Do wyleczenia chorego potrzebny był więc mag lub szaman, który utrzymywał kontakty z zaświatami. Powszechne i popularne wśród ludów pierwotnych było również ziołolecznictwo. Czasem dochodziło nawet do rozwoju prymitywnej chirurgii.

medycyna starożytna

Na kształt medycyny starożytnej składają się głównie kierunki rozwoju tej dziedziny na Wchodzie, w Grecji i w Rzymie. Jej rozwój związany był z podstawową potrzebą człowieka do poprawiania samopoczucia, leczenia chorób, ale również opatrywania ran poniesionych w bitwach, czy podczas polowań. Historię początków medycyny starożytnej znamy dzięki tekstom zebranym i/lub napisanym przez Hipokratesa. Pierwszymi osiągnięciami medycyny było omijanie szerokim łukiem szkodliwych pokarmów. Ludy pierwotne korzystały z „usług” szamanów. Medycyna starożytna, choć wciąż mało empiryczna, charakteryzowała się jednak dużo wyższym poziomem zaawansowania. W Mezopotamii na przykład miała ona charakter sakralny. Kapłani wykonywali prymitywne operacje na podstawie zdobytej przez siebie wiedzy i były one bardzo kosztowne. W Egipcie wiedzę medyczną spisywano w specjalnych księgach boga Thota. Lekarze/kapłani zobowiązali byli do postępowania według instrukcji w nich zawartych. Chorych leczono w świątyniach. Swoje skrzydła medycyna rozwinęła natomiast w starożytnej Grecji. Lekarzem tego regionu i okresu, którego imię pamiętamy do dziś, jest Hipokrates z Kos. O małym przełomie można mówić natomiast w przypadku Rzymian. Jako pierwsi przypisywali choroby gównie zjawiskom naturalnym, ograniczając w ten sposób udział sił nadprzyrodzonych. Kierunki medycyny starożytnej można podzielić na trzy główne i ogólne kategorie – teoretyczną, metodyczną i empiryczną.

medycyna średniowieczna

Na rozwój i działania związane z medycyną średniowieczną wpływ miał przede wszystkim kościół. Ludzie wierzyli, że powodem powstawania chorób jest magia, a także inne siły nieczyste. W średniowieczu istniało wiele mitów dotyczących zdrowia i radzenia sobie z chorobami. Wiele z nich wywołuje w dzisiejszych czasach szczery uśmiech.

Related Post